يه بار سنگين از رو دوشم برداشته شد فکرشم نمي کردم اين آقاي زلزله اينقدر با مرام باشه ...دستش درد نکنه خيالم تقريبا راحت شد ...

+ پنجشنبه چهاردهم دی 1385 16:43 |

يه بار يکي بهم گفت مشکل تو اينه که نمي دوني چي مي خواي به خنديدم و کلي سر و صدا که نخيرم مي دونم...اما حالا دارم مي بينمم که فقط الکي دارم پرسه مي زنم اين که کجام و دارم چي کار مي کنم برام مهم نيست فقط دوست دارم راه برم اونم تند به شدت عاشق دويدن شدم شايد سال ديگه قهرمان دو ميداني شدم بسکه اين چند وقته دارم راه مي رم لذت مي برم وقتي همه را جا مي ذارم و از کنارشون رد مي شم اما اعصابم خورد مي شه وقتي اوني که داره با هام راه مي آد دستمو مي گيره و مي گه يواش ..دوست دارم خفش کنم.....
تنها حسي که دارم راه رفتنه تو کوچه پس کوچه ها هميشه فکر مي کنم وقتي راه مي رم مي تونم به دردام فکر کنم مي تونم تصميماما بگيرم و با خودم خلوت کنم ولي وقتي تو کوچه ها راه مي رم فقط دلم ميخواد نفس بکشم کوچه تموم مي شه اما من هيچ  فکري نکردم ...
چهارشنبه 600سفحه زلزله امتحان دارم با استادي وحشتناک سه هفته پيش يه شب تا صبح همشو خوندم بماند که هيچي ازش نفهميدم اما تا الان فقط 75 صفحشو خوندم ...جلدش بنفشه شايد همينه که نمي ذاره بخونمش به تحليل فکر مي کنم به اينکه اونم استادش ....و جزوش که ديگه حتي نمي دونم چي توش دارم هميشه سر کلاس يادش گرفتم برا همين ديگه طرفش نرفتم ... خوشحالم که امتحان معماري دو در شد مخ استاد زده شد و با هيمن طرحايي که بهش داديم نمرمونا مي ده فقط يه طرحه که مونده برا 4 بهمن تحويلش ...600متر ستوناشو بايد رديف کنم همشو کشيدم....با اخلاق گندم چه کنم ؟؟!!!زلزله ختم به خير مي شه؟؟؟خوب شد 143واحدي که بايد پاس مي شد تبديل شده به 140 تا....
يکي اگه يه چيزي براش مهم باشه چي کار مي کنه؟؟؟مي تونه بگه بذارش به مرور زمان ؟؟؟چه جوريه بعضيا با يه نگاه مي تونن تصميم بگيرن که عاشقن يا نه؟؟؟يعني چي که مي گه من ديگه طاقت ندارم...يه سکوت مي کنه بعد مي گه عشقمو دوست داشتم اما اون بازيگوشي کرد ....چه جوري لذت مي بره از خنده هاي من؟؟؟؟
خستم خوابم مي آد اما دارم برا ساعت 2 شب نقشه مي کشم ...
عزيز جونم چه باحاله يه بار براش سوپ پختم  ديگه هيچ غذايي از گلوش پايين نمي ره 7 صبح زنگ زده مي گه من امروز ناهار مهمون دارم بيا برام غذا بپز... يه نگاه به جلد بنفش زلزله و فرار باور نمي کنم حتي حاضرم آشپزي کنم اما اين جزوه هه رو نخونم انگاري اگه نخونمش امتحانشم نمي رسه...پختم غذا را عزيز جون خدا حافظ...چيچيو خدا حافظ جارو بگير دستت خونه رو تميز کن زشته آبروم مي ره ....چشم...حالا ديگه خداحافظ؟نه آماده کن ظرفاي ناهارو دم دست باشن چشم...ساعت 2 بعد ازظهر هنوز مهموناش نيومدن....کجان عزيز اينا؟؟؟والله ديشب گفتن ساعت 10 راه مي افتيم احتمالا تا 3 ربع کم بايد برسن...فقط دلم يم خواست خفش کنم ساعت 11 منو مجبور کرده برنج دم کنم حالا تا سه اگه تشزيف بيارن اين خشک نمي شه؟؟؟؟ اينقدر سرمو گرم کرد تا مهموناش اومدن اصلا فکر نمي کردم منم برا ناهار دعوتم ولي بودم آخ جون.....مهمون محترم :به به چه نوه خوبي داري عمه جون خوش به حالت حميد من که آمريکاست عاشق اين تيپ دخترا بود که غذا پختنو تو خونه مامانشون ياد گرفتن چقده جاش خاليه ...چه قده کدبانويي خانوم خوشگله يه دونه برنج و يه قاشق خورش اضافه نيومد به به حميد من...حميد من...حميد من...اين وسط عزيز جون من :سميرا ماهه هر چي مي گم مي دوه آب دستشه مي ذاره زمين بدو يه سر مواظب منه حيف که اله...سميراي من ....سميرا ال سميرا بل ...حميد ال حميد بل... آخر سر برگشتم بهش گفتم حميد جانتون همون نيست که ...(سن بابا بزرگ منو داره)؟مي گه چرا اما .......خاککک بر سر من بعد ناهار عزيزجون خداحافظ؟؟؟؟(عصباني) نه بابا ظرفا رو اينا بشورن؟؟بعدش چايي نمي دي بهمون بعد از ظهري مي چسبه  بعدش فخري خانوم سميرا جون برا شام پلو درست نکنيا يه آبگوشت بار بذار ياد قديما کنيم با عمه..من فقط نگاه جان؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟آبگوشت درست کنم شام بخورين؟؟؟کنگر خورانه آيا؟؟؟چشم....تو آشپزخونه من نخود لوبيا گوشت چاقو قابلمه...رواني شذم دوست داشتم باهاشون حرف بزنم من دلم برا زلزله خوندن تنگ شده آبگوشت پختنم چيه ديگه اين وسط ؟؟؟؟حالا شماها رو چي کار کنم؟؟؟من تا يه سال پيش لب به آبگوشت نزده بودمبعدش عاشق ان غذا شدم مشکل اين بود که مامان هميشه صبح کله سحر آبگوشتو بار مي کنه من هيچ وقت نديدم چي کار مي کنه؟؟؟اين وسط داشتم فکر مي کردم من آش پختنم بلد نيستم آشو چه جوري بپزم؟؟؟ولش کن  همه چيو گذاشتم تو سيني رفتم نشستم جلو فخري جون ننننننننن من تا حالا آبگوشت نديدم  چي جوري درست کنم با لحني گفتم که خودش پاشه درست کنه ديگه ارد نده با کمال خونسردي دستور پخت بهم داد منم پا شدم گوشيو برداشتم زنگ زدم مامان آبگوشت بگو چه جوري بپزم فخري خانوم هم مات مونده بود که مگه من نگفتم بهت؟؟؟مامانم اين ورم هر هر مي خنديد م يگفت درست کن جونم به قول مادر شوهر اکرم برا آيندت خوبه ...آي خدااااااااا درس مي کنم و کردم حالا ديگه خداحافظ؟؟؟نه بابا شب ما تنهاييم بمون پيشمون ما سه تا پير و پاتال مي خوايم چي بگيم بهم بشين يه خورده بگيم بخنديم؟؟؟؟؟آره؟؟؟؟؟چشم....زلزله کجايي که دلم برات تنگ شده ...بابا اومد آخ جون چقده دلم برا خونه تنگ شده وقتي عزيز بهش گفت بچم از صبح اينجا داره مثل پروانه دور ما مي چرخه و اونا بهش گفتن ماشالله با اين دخترت الحق که بچه توهه فقط با يه لبخند گفت خسته شده پس؟؟؟بعدشم گفت پاشو بريم ديگه کسي جرات نکرد بگه کي شامو برامون بکشه دلم خنککککککککک شد همشون سوسک شدن....بابا جوني منو آزاد کرد...قربونش برم....
بالاخره خالي شدم خدا هر چي دوست داري بهت بده تويي که منو ياد دادي بنويسم حالا ديگه برا تو نمي نويسم ولي هميشه به اندازه عصبانيت و دل تنگيم مي نويسم اونقدر اين دکمه ها رو مي زنم تا خالي بشم......حس رواني شدن دارم ديوانه ام من آيا ...

+ سه شنبه دوازدهم دی 1385 16:43 |

هر کي مي آد اينجا حتي يه لحظه به من و نوشته هام فکر نمي کنه چند نفري براي نگرفتن عذاب وجدان ميآن که حس مي کنن مجبورن به همه کسايي که براشون کامنتيدن سر بزنن حالا اگرم دوست ندارن ولي انگار مجبورن ...چند نفريم که انگار نه انگار اينجا من حق دارم هر چي دوست دارم بنويسم انگار کورن و بالا رو نديدن اينجا منو غم و تنهايياما و خوشيامو ...همه با هم اينجاييم به کسي چه مربوطه.....يه سري هم که فقط بلدن صفحه رو با قربونت برم فذات شم پر کنن آخه يکي نيست بهتون بگه قربون صدقه رفتن شما باسه من نون و آب نمي شه!!!!حرف ندارين خوب چيزي نگين ....يه روزايي با ديدن کامنتام خوشحال مي شدم اما الان خيلي وقتا مي ذارم بعدا مي خونمشون مي دونم توشون هيچي نيست ...من دوست دارم اينجا راحت باشم با خودم با کسي که خودشو دوست من صدا مي زنه دوست دارم باهام راحت حرف بزنين يه چيزي مي گم بدتون مي آد خوب چرا به رو خودتون نمي آرين ؟؟؟چرا بازم با يه خنده تلخ مي گين سميرا درسته همين کارو بکن..چرا وقتي چيزي نمي دونين قضاوت مي کنين ...چرا فکر مي کنين بايد يه جوري حرف بزنين که من خوشم بياد ....از خر شدن متنفرممممممممممم
داشتم مي رفتم اومدم باسه يادگاري کامنتاما از اول دوره کردم نوشته هاي آقا سعيد و که مي خوندم تازه فهميدم چمه دلم پر کشيد که بيام و يه عالمه اينجا بنويسم و به قول حاج سعيد راحت بنويسم...چقده قشنگه کامنتاش ..هر چي بوده هميشه حسي که از خوندن نوشته هام داشته و گفته ...يادش بخير چقده يه روزايي عصباني مي شدم از دستش ...يه موقع ها حرصمو در مي آورد .ولي هميشه حرفاش بهم کمک مي کرد تا بهتر ببينم ...چيزي نگفت ولي همين جوريشم خيلي چيزا ازش ياد گرفتم ...زيارتش قبول کاش زودتر 23 بشه برگرده بيچاره فريدش چقده دلش برا باباش تنگ شده طفلک.....
من مي مونم چرا من برم کسيا اينجان که من دوست ندارم دوستيشونا از دست بدم ولي اونايي که تا حالا تحملشون کردمو مي خوام بيرون کنم ..خوشبختانه تو اين چندتا آپ آخر خبري از نظر و کامنت نيست سکوت اينجا بيشتر بهم آرامش مي ده به قول پري چرا به خود سانسوري مي رسيم؟؟؟!!!! پري جون مرسي که با حرفت نذاشتي اينجا رو نابود کنم الان که يادم مي افته دلم مي گيره

+ دوشنبه یازدهم دی 1385 16:42 |

الک رمزی!!!!!!!

+ جمعه هشتم دی 1385 16:42 |

من یک دیوانه رو خوشحال کردم........

+ پنجشنبه هفتم دی 1385 16:41 |

و من دوباره باید به یاد بیارم که سرمایه هر دل حرفهایی است که برای نگفتن دارد...
و من دوباره باید به یاد بیارم که بسته شدم چون کتابی که همه صفحه هاش خونده شده و هیچ چیز جالبی برا پا بند شدن بهش وجود نداره ...نباید کسی این کتابو تا آخر می خوند .اشتباه کردم ....

+ دوشنبه چهارم دی 1385 16:41 |

+ جمعه یکم دی 1385 16:40 |

منوي اصلي

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب

آرشيو موضوعي

روزمره
یادداشت
چراغای رنگی
فلیکا
وبلاگ
همینجوری
شعر و آهنگ
تقویم تاریخ

پيوندهاي روزانه

كامنتهاي شما
کامنتهای دی ماه
کامنتهای آذر ماه
تمام پيوند ها