ديشب تو اوج خواب و رويا حس كردم دوتا جونور تو موهام دارن مي پرن تو سر و كله هم اولش گفتم نكنه موش باشه پريدم اونام افتادن تو اون فاصله اي كه مي خواستم به چراغ برسم فك كردم نه بابا اينا خيلي سبك تر از موش بودن هر چي بود پر داشت كه پريد چراغو روشن كردم ديدم از رو بالشم دوتا سوسككككككككككككك سياه گنده فلنگو بستن و جيم شدن حالا هي من جيغ مي زدم سوسكككككككك هيچ كي به دادم نمي رسيد داشتم سكته مي كردم اينا تو موهاي من چي مي خواستن بالاخره بابا به دادم رسيد كلي مسخرم كرد برا يه دونه سوسك نصفه شبي چه بازي درآردم ولي همچين كه رفت بكشتش يكي ديگه هم سبز شد و به اين ترتيب تا 4 صبح مشغول گرفتن سوسك بود منم كه پريده بودم رو صندلي پاچه هاي شلوارمو تا زده بودم تا بالاي زانو آدرس مي دادم بابا و همش فك مي كردم شلوارمو چرا اينجوري كردم؟بابا ميگفت مي ترسي ببين سياهه بيان سراغت؟اون همه سوسك تو اتاق من چي مي خواست؟؟؟؟بعدشم كه هجرت كردم پيش مامان اينا ...امروز عصرم جلوي تلويزيون در حال خوردن چاي و مسخره كردن اين مجريه اخبار جوانه ها بودم كه يه موجودي فرتي رفت پشت ميز تلويزيون ديگه هيچي ...كشف شد لونشون اينا بعد اون كندوكاوايي كه پدر جان اندر خانه داشتن تشريف آورده بودن اينجا خانه ساخته بودن من موندم به موهاي من چه كار داشتن؟ماماننننننننن
بعد اون رفتيم تو حياط هوا بخوريم در حال بررسي انگورهاي زيبا بوديم كه مورد عنايت زنبوران قرار گرفتم صاف نشست رو گونم تا اومد نيش بزنه با جيغ من فراري شد گمونم گوشش كر شد بعدترش نشستم لب باغچه گل بچينم شته هاي زيبا منورم كردن ...اين وسط خواهري از اين حشره كشا گرفته بود دستش دنبال من مي دوييد كه بيا تو مادر حشرات موذي هستي بايد از بين بري!!!!!!!!!
ولي يه چندتايي سكته ناقص زدم....
هميشه كساييوكه از سوسك واين جور جونورا مي ترسن مسخره مي كردم ولي همين جا اعلام مي كنم كه غلط كردم

عجب اعترافايي از آدما مي كشينا روزي كه اومدم اينجا دل خوشيم اين بود كه همه غريبيم هيچ رودروايسي و تعارفاي الكي كه تو روابط روزمره پره رو نداريم چون هيچ كي هيچ كيو نمي شناسه يه سال عيد يه سرياله مي داد ب مثل بهار دختره توش خاطره هاشو تو كامپيوترش مي نوشت منم كه اون موقع نمي نوشتم چون به دست ديگران مي افتاد ديدم كامپيوتر امنه يه صفحه وورد باز كردم و شروع كردم كلي توش مي نوشتم تا يه روز تو دانشگاه بچه ها آدرس يه وبلاگو بهم دادن گفتن مال فلانيه اتفاقاي دانشگاهو مي نويسه منم كه اصلا نمي دونستم وبلاگ يعني چي اومدمو خوندمش و كلي تشويقش كردم و اينا ولي به لطف بي جنبه بازي بچه ها در اونجا تخته شد بعد اون يه سري وبلاگ مي خوندم مي ديدم يارو يه چيزي نوشته بعد ملت مي آن براش نظر مي ذارن خوب منم كه نظر مي دادم هي اونا بعدش تو وبلاگاشون مي گفتن هي فلاني چرا آدرستو نذاشتي بهت سر بزنيم ؟منم به سرم زد چرا من برا خودم ننويسم يه محيطه به اين زيبايي و جذابي  از اون ورم پ يما ن بيچاره مجبور نبود هر وقت مي ره تو باكسش ميلاي زيباي منو رويت كنه چون تنها گوشي كه حرفاي منو مي شنيد اون بود منم كه روم كم نبود...ديدم اگه تو نت بنويسم پي مان م مجبور نيست زوري نامه هاي منو بخونه اگه بخواد مي آد اونجا مي خونه +اينكه ديگه مجبور نيستم ملاحظه كنم كه بابا بچه ازسر كار تازه اومده مي خواد نامتا بخونه يه چيزي بنويس كه دلش نگيره مي تونم خودم باشم رفتم تو گوگل ببينم اصلا چه جورياست سرچ كردم ساخت وبلاگ بعد يه عالمه مطلب خوندم بعدشم تو پرشين بلاگ عضو شدم شروع كردم نوشتن البت بيشترش شعر بود و يه سري متن كه يه روزايي بد جور شاعر مي شدم آدرسشم فقط پ ي مان داشت خوب بود حس رهايي اينكه هيچ كس نمي شناختم بهم جرات مي داد يه موقع ها مي ديدم هر چي دوست دارم هر چيزي كه به هيچ كس نمي تونم بگم مي شه اينجا نوشت تا فروردين كه خسته شدم از دست اين پرشين بلاگ پاشدم اسباب كشي كردم(آرشيو الانم از آذر 84تا فروردين 85) به بلاگفا و ردپاي زندگيو ساختم كه بعد دوماه به دليل اينكه آدرسش لو رفت حذفش كردم  و بي خيال شدم دوباره شهريور يه روز نشسته بودم داشتم نامه هاي قديميو مي خوندم يادم افتاد اون موقع ها كه اينا رو مي نوشتم چه حال خوبي بود خيلياشون اراجيف بود و هيچي توش نبود يه سرياشون فقط ريزكاراي روزانه بود ولي پ يم ان هميشه مي گفت مسخره نكن حرفيو كمه نمي توني بزني يا خيال مي كني ارزش گفته شدن نداره رو بنويس بنويسو بعدش ببين چه جوري سبك مي شي خيلي چيزا همچين كه نوشته بشن تموم مي شن شايدم واسه اين حرفا بود كه يهو چشم باز كرديم تو 4ماه 160تا نامه داشتيم...منم زد به سرم
شب 19 شهريور نشستم پاي كامپيوتر و شروع كردم هر چي تو ذهنم بودا نوشتم بعدشم تو بلاگفا اينجا رو ساختم با يه قالب ساده كل زندگيمو تو دوساعت فرستادم رو نت بماند بعدا كه آروم شدم رفتم خيلياشو حذف كردم فرداي اون روزم رفتم وبلاگ مهديو پيدا كردم ديدم تولدش وبلاگشه ولي خودش هيچي ننوشته هيچي ديگه مهدي شد داداشي من و منم آبجي اون...بعد يه هفته آقا سعيد پيدام كرد و از نوشته هام تعريف كرد منم خوش خوشانم شد...بعدش من مژده رو پيدا كردم تازه فهميدم وبلاگ و وبلاگ نويسي يعني چي  نظرمو جلب كرد رفتم تو آرشيوش هر چي مي خوندم مي ديدم اي بابا اين كه عين خود خودمه بعد كم كم باهاش دوست شدم دوستي كه هيچ وقت فك نمي كردم اينقدر برام عزيز باشه كه براش نامه بنويسم! من اين كارو برا هيچ كس جز پ يم ان نكرده بودم ولي مژده خيلي مهربون بود كلي باهم دوست شد بعد اون وبلاگشو نوشته هاش خيلي روم تاثير گذاشت كم كم با دوستاش دوست شدم اين وسط پام رسيد به رز سفيد وبلاگي كه هنوزم روزا وقتي مي آم نت اولين جاييه كه بازش مي كنم پره از صداقت و حس زن بودن اون موقع ها آدرس خودمو هنوز حفظ نبودم ولي اينو حفظش بودم همه آرشيوشو كشيدم بيرون و خوندم و لذت بردم بماند كه سر مسائلي بعضي ها ردپاي منو تو اون وبلاگ كشف كردن برا همين هيچ وقت نشد كه براش كامنت بذارم كه نكنه لو بره آدرسم..تاثير گذارترين آدمم تو نت آقا سعيد بود كه عين يه پدر هميشه راهنمايي مي كرد نصيحت مي كرد هر چي مي نوشتم مي اومد يا غر مي زد يا تعريف مي كرد حرفاش هميشه به درد بخور بود بماند كه رفت مكه و اومد بي وفا شد ديگه سالي يه بار بهم سر مي زنه
اون اوايل چيزي كه پابندم كرده بود اين بود كه وقتي يه چيزي مي نوشتم هر كسي يه جوري برداشت مي كرد بعد اين برداشتا كم كم باعث مي شد من بتونم تصور كنم طرفم چه جور اخلاقايي داره يه جور روانكاوي آدما بود اون روزا چيزي كه خيلي دوسش دارم هنوزم گاهي اين كارو مي كنم ولي اين جا بودن بهم ياد داد چه جوري بهتره تو لولاي مختلف نوشتم  آخر سر ياد گرفتم اينجا چيزيو بنويسم كه دلم مي خواد همون حرفايي كه دل نمي خواد به كسي بگه جز دوستاي مهربونش تو نت آدمايي كه نمي شناسمشون به قيافه ولي لم اخلاق خيلياشون دستمه هميشه دوست داشتم اول اخلاق آدما رو بشناسم بعد خودشونا واسه همينم معتاد اينجا شدم نوشته هايي كه اينجا نوشتم خيلي بهم كمك كرده كلي ديد بهم داده كلي تنهاييامو گم كردم تو اينجا و از همه مهمتر اينكه مجبور نيستم تعارف داشته باشم با دوستام و يه سري روابط مريض و رفيق بند كيفي داشته باشم ...خيلي وقته دارم با اينجا زندگي مي كنم ديگه برام تفريح نيست چند بار يه چيزايي شد كه بايد اينجا رو ول مي ركدم مي رفتم جاي ديگه وليب نتونستم من به خودم قول دادم اينجا آخرين جايي باشه كه توش مي نويسم دلم مي خواد همه خوشيا و نا خوشيام اينجا همه با هم باشن ...خيلي روزا كه مي شينم پاي كامپيوتر فقط اين صفحه رو باز مي كنم زانوهامو بغل مي كنم و مي شينم فقط نگا ش مي كنم خيلي چيزا يادم مي آد قد كشيدنش تا اينجا هر كدوم اين تاريخا كلمه كلمه نوشته هاش با همشون زندگي كردم.و يه عالمه حس خوب پيدا كردم كه خيلياش به خاطر داشتن دوستاي خوبيه كه اينجا دارم دوستايي كه يه موقع تصورشون مي كنم تو ذهنم...
مرسي ریواسی از دعوتت اون يكي بازي هم من راستش نفهميدم چه شكلياست...
منم کیانا و قطره دریا را دعوت مي كنم مرد معمولی رو هم دعوت مي كنم اميدوارم كه بپذيرن و بنويسن

"به نام خدايي كه ابرها را گريه انداخت تا گل ها بخندند"
سلام من شما را خيلي دوست دارم من هنوز اسم شما را نمي دانم ببخشيد اسم خود را به شما نگفتم اسم من حديث صابري هستم .بگويم چرا شما را دوست دارم چون براي بار اول كه به كتابخانه آمدم ميز صدا داد و يك دختر من را از كتابخانه بيرون كرد شما خيلي مهربان هستيد خدانگهدار
اسم:
-----------
داشتم فكر مي كردم  وقتي عصباني ميشم از هميشه مهربونتر مي شم خوب طبيعيه كه جاي طلبكار و بدهكارم اين جوري عوض مي شه ... تقصير منه كه حاضر نيستم به لبخندو كه مي تونم رو لب دوستم بيارم با دنيايي دلتنگي و گله خودم عوض كنم نباشم اين جوري كه اون دختره اون نوشته رو بهم داد ساعت 4:30 بعداظهر تازه تصميم گرفتم برم كتابخونه شايد درس بخونم!نشسته بودم دوتا دختره 8 شايد-9 ساله اومدن نشستن پيشم پچ پچ و بازي منم داشت اعصابم مي ريخت بهم وسط حل ماتريس به اون گندگي برگشته بهم مي گه خانم ببخشد پادگان اسم شهره؟كه منم خندم گرفت گفتم نه بعد ديدم داره به دوستش مي گه من گفتم ب تو از پ نوشتي؟حالا من از پ مي نويسم تو از ب بنويس عجب اسم فاميلي باز مي كردن اينا بعدم سر اينكه بعد استپ كردن اون يكي باز نوشته دعواشون شد منم بهشون گفتم از اين به بعد بعد استپ برگه هاتونا با هم عوض كنين امتياز بدين ....بعد يه صفحه آورده مي گه 5تا تفاوت تو اين دوتا عكس برام پيدا كن اون دو ساعتي كه اونجا بودم تا جا داشت با اينا بازي كردم كم مونده بود ملت يه چيزي بهم بگن پا شدم بيام بيرون دختره اومد يه كاغذ بهم داد كه توش همون نامهه رو نوشته بود كلي خوشحال شدم چه دل كوچيكي دارن اين بچه ها كاش اينا كه بزرگ شدن دلشون سنگ نشه خيلي چيزا رو بتونن بفهمن عين حالا.بفهمه برا چي به جاي اينكه بهش بگم ساكت بشه دل دادم به بازيش بفهمه ...بعدشم كه رفتيم خونه عزيز جون يه رسيدن به خيري بهش بگيم كه ديدم سعيد و عارفه اونجان قيافه مامان من بعد اينكه اومدم خونه در حالي كه يه دستم تو دست سعيده و اون يكي تو دست عارفه و كولي ام رو شونم در حال خوندن شير تا بخواي مفيده ...شير بخوري مريض نمي شي...خودتون تصور كنين فقط تونست بهم بگه تو كتابخونه بودي؟يا مهد كودك؟؟
فشار دنيا بد فشاريه بدتر از اونم اينه كه هيچ كس نفهمه تو دلت چي مي گذره ...نيومدن خاله پري ديگه داره ديونم مي كنه دوباره .خيلي وقت پيشا بايد مي اومد چرا فك نمي كنه دلم براش تنگ مي شه بابا خاله به حضورت نياز اساسي دارم اگه نيايي هزار تا وحشت تو ذهنمه اگه نيايي همه خاطره هام تلخ مي شن...
عجب اشتباهي كردم با اون كامنتا اينا رو ننوشته بودم كه كسي بياد بخونه خوشحال بشه يا ناراحت بشه نوشتم چون حرف دلم بود دلي كه هيچ كس نفهميد چيزي نمي خواد جز يه لبخند توي چشاي دوستش ...دل من جز اينجا پناهي كه نداره باسه همينم هر چي به ذهنش برسه مي نويسه برا خيلياشونم هيچ توجيهي نداره عين وقتي كه مي گه يكيو دوست دارم بعد كه بهش مي گم چرا مي گه دوست داشتن دليل نمي خواد...

پنجشنبه غروب همه حواس پيش اوني كه تا وقتي بود نذاشتم پنجشنبه ها تنها باشه حالا اين پنجشنبه كجاست؟نكنه غم بره سراغش..دخترك ديوانه آدم بشو نبود ...داشتم مي رفتم راه برم يه ذره دلم باز بشه پسر خال جان سر راهمون سبز شد ...داغون تر از هميشه ...كوري عصا كش كور ديگر شد...خداييش نمي دونستم با يه پارك اينقدر دلامونا باز كنه عين يه بچه...طفلي مجبوره تا سال 90درس بخونه دليلشم كه بسي زيباست امان از پسرا و اين خدمت مقدس ...
روي بلندترين ارتفاع بشيني و نفس بكشي صداي باز بچه ها توي صداي اذان گم شه و تو و پسر خاله سر زهره كه اول همه اومده تو آسمون دعوا كنين ...پسرك تازه حالا ياد گرفته چه شكلي عاشق بشه از كي خوشش بياد داره بزرگ مي شه معيارايي كه اين دفعه ازشون حرف مي زد سر تا پا با هميشه فرق داشت...

10 صبح تا 8 شب فقط يه نيم ساعت ناهار و يه نيم ساعت ديگه استراحت من اگه برا خودمم اين جوري درس مي خوندم چي ميشد؟شلوار جين تو خونه كه مجبور مي شي بپوشي همينه ديگه يه ديقه مي خواي بري دسشويي ديوانه مي شي منم كه اصلا"راحت طلب نيستم درش آوردم راحت تو دسشويي برا خودم سوت زدم و بعدم اومدم بيرون اگه جلو در نگاه به خودم نمي كردم و همين جوري مي رفتم پيش مهمونا چي مي شد؟دو ساعت داشتم با فكرش مي خنديدم...

جلوي ذهن را مي گيريم زين پس ...جلوي دهان روهم كه خيلي وقته گرفتم مي ماند جلوي انگشتان دست را بگيريم كمتر رو كيبورد وراجي كنند.اين وبلاگا چي توشونه؟ كه فيلتر مي شن!
اين چند روزه حسابي بلاگ خوندم شب تا صبح صبح تا شب. از معلم بودن اونم از نوع رياضي ايش بدم مي آد ولي نمي دونم چرا اينقدر بهم مي آد يعني اين جوري مي گن.نامه هاي 3 سال پيش رو رفتم از خونه خودش آوردم نشستم خوندن آي چسبيد.عزيز جون فردا صبح مي ره سفر قول داده برگشت يه هفته بياد اينجا.تا اومدم برم خون بازيو ببينم برش داشتن به ديدن پارك وي برم آيا؟؟

صبح:
مامان دست به كمر دم در اتاق: دختر پاشو مگه اين (خواهرت)كنكور نداره؟ تو گرفتي خوابيدي پاشو تا اونم پاشه .به من چه خوب ...دو دقيقه بعد جيغ مامان و كشيده شدن پتو دختر مگه تو ساعت 8كلاس نداشتي ؟
من:ساعت چنده خوب؟
مامان:10:30
من :ده و نيمممممممممم خدا لعنتت كنه فردي باسه چي خوابيدي نمي گي من كلاس دارم (پرتاب بالش سمت فردي)
بيرون داداشه مي خنده مگه شما دوتا پاتون بهم بستست تا اين پا نشه اون پا نمي شه
مامان :حسرت دختر به دلم موند!!!!!!!
يك ساعت بعد:
مامان:تو كه هنوز اينجايي
من:كجا برم خوب؟
مامان :چه مي دونم پا شو برو بيرون مي خوام جارو بزنم الاف توام
من: نه تو رو خداا جارو نه...
مامان:حسرت دختر آدم به دلم موند
سر ظهر :
مامان:ناهار
من:حالا چه وقته ناهاره يه ذره بخوابيم بعد
مامان :پاشو بيا الان فردي زخم معده مي گيره
من :من نميخوام بده اون بخوره
فردي: منم نمي خوام بخوابيم بعد ناهار مي خوريم
مامان :خدا چرا يه دختر آدم به من ندادي؟
بعد ازظهر :
من در حال گز كردن و پياده روي در طول خانه هستم
مامان :دختر شونه نداريم؟اين چه موييه؟
يه ربع بعد من با موهاي شونه زده زيبا در حال رژه رفتن
مامان: دختررررررررررررر چه وضعشه هر چي مو بوده ريختي جلو آينه؟برسو چرا تميز نكردي ؟اين چه وضعه راه رفتنه عين جاهلا شدي؟موهاتو جمع كن....آخرش خدايا چرا يه دختر آدم مثل اون يكي بهم ندادي؟
شب:
بدوين شام با كلي آهنگ و سر و صدا و بوق با خواهرك مي ريم سر شام
مامان مي گه دختر! مي گم بله مي گه هيچي
بابا يهو مي گه دستاتو كه انشالله شستي؟ من:اوهوم يه نگاه مي كنه از اون نگاهها مي گم ااااچرا به اينا گير نمي دي؟فقط من داداشي مي گه چون فقط جنابعالي عادت داري با دست خاكي ام غذا بخوري ....بابا بد جور نگاه مي كنه منم اصلا"به رو خودم نمي آرم يهو مي گه دخترررررررم يگم خوب چشم مي شورم مي رم پاي ظرفشويي سوت زنان مامان مي گه اينجا ظرفشوييه يا دسشويي؟مي گم خوب دستاي منم مثل بلوره اصل"چينيه ....مي گه آدم بشو نيستي تو...مي آم مي شينم باز بابا نگاه مي كنه مي گه اين جوري مي گم پس چه جوري ؟مي گه حوله نداريم من م يگم اوووههههههههه چشمممممم بدو مي رم تو اتاق سراغ حوله تا مي رسم سر ميز همه نصف غذاشونا خوردن مي شينم مي خورم يعد نگاه مي كنم غذاي من تموم شد اينا هنوز دارن مي خورن چرا؟من كم خوردم يا اينا زياد مي خوردن؟بابا مي گه از قحطي اومده بودي؟منم مي خندم ...پا مي شيم مي ريم تو اتاق يهو خواهر يجيغ مي زنه دخترررر تو باز با حوله من دستاتو خشك كردي من :خوب لذت مي برم از حولت دوسش دارم ...خواهري :دوست داشتنت بخوره تو سرت چرا پرتش كردي كف اتاق؟ساديسم داري تو؟ من:برو بابا حوصله داري تو ...شروع مي كنه به خط و نشون كشيدن ...كي گوشش بدهكاره؟
يك ساعت بعد بابا مي آد تو اتاق دنبال كتاب :دختر فلان كتابه كو؟من:همون جا تو كتابخونست ديگه بابا اين مقنعت جديدا جز كتاباست؟اين ديگه چيه؟بابا ماشين حسابه خوب تو كتابخونه؟! ...بعدم تازه يادش مي افته كه اينجا اتاق من نيست بازار شام است غرغر مي كنه و مي ره كي گوش مي ده؟
چندي بعد من لباس به دشت عازم حمام مي شم مامان ذوق مي كنه آفرين دخترم برو حمام بو گند نگيري خفمون كني ..من :مامان شرط داره چايي درست كن تا من بيام مامان با كلي قربون صدقه منو مي فرسته حمام .چند ساعت بعد من در حالي كه احساس مي كنم خفه دارم مي شم از حمام مي آم بيرون مامان جيغ مي زنه دوباره دخترررررررررررر تو رسيدي لباساتا درآري؟رفت يگربه شور كردي اومدي؟من:بابا دو ساعته اون توام خفه شدم داداش:دقيقا 12دقيقه من :جان؟؟؟؟ساعت مي زنين؟خوب چي كار كنم برم بشينم تو وان؟وغرغر كنان مي رم حوله رو مي ندازم رو ميز مامان باز جيغغغغ دختررررررجاش اونجاست؟؟؟؟؟؟من سوت زنان به اتاق مي رم كي گوش مي ده؟فقط مي شنوم كه باز مامان مي گه خدايا يه عقل به اين بده يه پول به من بابا و داداش دارن مي خندن من اما يه جوري مي شم ولي باز سوت مي زنم ...
والان يه هفتست كه اين برنامه هر روز تكرار مي شه و اونا همش به من غر مي زنن كه يا عاشق شدي يا معتاد ...هرروز سعي مي كنم اين شكلي نباشم اما خودمم نفهميدم از كي اين جوري شدم و چه كار كنم ...

وقتي 8 شب از راه برسي خسته كوفته با يه عالمه نگراني كه اين روزا دارن كلافت مي كنن با يه عالمه دل تنگي و حساي بد با يه علامت سوال كه آيا اشتباه بود؟و بعد جواب كه حتي اگه اشتباه ولي زيبا بود بعد دوباره اون كه سوال پرسيده مي گه خيلي پررو شدي بي چشم و رو خجالتم خوب چيزيه حتما بايد يه بلاي درست حسابي سرت بياد تا بفهمي اشتباه هر چي كه باشه بده؟بعد سكوت و ادامه نگرانياست...با همه اينا مي آيي خونه بهت مي گن فلاني زنگ زده نبودي بعد مي ري تو ذهنت مي بيني از همون اول سالي كه زنگيد و خوشحالت كرد ديگه باهاش حرف نزدي يهو دلت براش تنگ مي شه  زنگ كه مي زني با اون سلامي كه مي كنه مي توني تو ذهنت قيافشو با اون لبخند شيطونش كه با ديدن تو رو لبش مي آدو تجسم كني يه نفس مي كشه طبق معمول دويده كلي حرف مي زنين آخرشم كه مي زنه به سرتون همو ببينين ولي باز تو اين برنامه لعنتي جايي نيست آخرش مي گي بي خيال خواب صبح جمعه بيا بريم بيرون اونم كجا بهشت زهرا 7 صبح قرار مي ذارين و خداحافظي و بعدش چقدر آرومي چقدر اين دختره حيفه خدايا خودت خوشبختش كنه تو كه مي دوني اون چه ارزشي داره بعدشم كه مي ري سراغ جانمازي كه بهت داده بود جاي قطره اشكات هنوز توشه چند وقته سراغش نرفتي يه نگاه مي كني بالا سرت سرتو مي ندازي پايين اين روزا حتي از خدا هم خجالت مي كشي روت نمي شه ازش كمك بگيري بعد فك مي كني باز داري اشتباه مي كني اون خداست تو آدم نيستي ولي اون خداست خداي تو منتظره تا تو بري سراغش ولي خجالت اين بار خيلي زياده چتو تو جيك جيك مستونم يادش نبودم حس نكردم اين غلطي كه دارم مي كنم خدا چي پس؟..مي خوابي با يه عالمه فكر كه حتي راجع به خيلياشون نمي توني فك كني مي ترسي و بالاخره مي خوابي صبح چشم باز مي كني 6:30 حس پاشدن نداري انگار تازه حالا داره خوابت مي بره و از شر كابوساي شب راحت شدي ولي يادت مي آد چرا ساعتو كوك كردي پا مي شي حاضر مي شي عين هميشه سر وقت مي رسه با خودت فكر مي كني تنها كسي كه هر وقت باهاش قرار داشتي به موقع رسيده همين بوده كسي كه هيچ وقت معطلت نكرده خوشحال گونشو مي بوسي و ازش تشكر مي كني اونم خوشحاله مي دونين كه با هم خوشين دستشو مي گيري و راه مي افتي اولين جايي كه مي رين سر مزار سعيده تو باز ميري پشت سرش مي شيني تا نكنه اون خيلي چيزا رو ببينه و اون خوشحال كه تو دوست خوبي هستي به اين خيال كه رفتي پشت سرش تا اون راحت باشه ...بعد كه بر مي گردين تو حياط براش ياس مي چيني و بهش مي دي مي دوني كه دوست داره عين خودت ديونه عطر ياسين ...مي رين تو اتاق مي شينين يه خورده مي گين مي خندين  از همه دلنگرانيا و تشويشا همه دلخوشيايي كه حسرتش فقط مونده غمايي كه تو چشمش موج سواري مي كنن همه رو مي گه و يهو تو هم دلت مي خواد بگي براش يه چيزيو مي گي و چقدر سبك مي شي اونم خوشحال كه بالاخره تو به عنوان دوست پذيرفتيش بعد 16سال ! ...يهو مي فهمين ساعت 11شده ...براي سفرش آرزوي خوشي و شادي مي كني ياسا پژمرده شدن يكي ديگه براش مي چيني بغلش مي كني بوسش مي كني بازم تشكر مي كنه  عين هميشه بهش مي گي مواظب خودش باشه و باز اون لبخنده رو تحويلت مي ده اين روزا چقدر از لبخند آدما لذت مي بري مي ره و تو تو دلت مي گي خدايا خودت تنهاش نذار حيفه اين دختر...وسط كوچه بر مي گرده و مي گه دختر برو تو جلو در واي نيسا يه اخمم مي كنه تو هم م يگي خاك برسرت به تو چه مربوطه دلم مي خواد جلو خونمون واي سم و برمي گرده مي ره و همچنان از پشت با دستاش باهات خداحافظي مي كنه ...دوشنبه داره مي ره سوريه خدايا خودت مواظبش باش ...

ديگه نمي گم هر كجا هستي باش آسمان مال من است ...هر كجا آسمان مال توست آنجا باش...هر كجا هستي آبي باش ...
كاش مي دونست اون حسرتايي كه ازشون حرف مي زنه +100تا حسرت ديگه هميشه همراه منه ولي كاش اينم مي دونست تو دنيا هيچي برام به اندازه دلش ارزش نداره كاش ازم نرنجيده باشه چاره ديگه اي نداشتم...من به پله آخر نرسيده بودم و اين جهشو دوست نداشتم دلم بدش نمي اومد واسه همينم به حرف جفتش گوش دادم اجازه ندادم خودم مزه اي زير دندونم بره ..خوشحالم كه خيلي چيزا رو هيچ وقت نفهميد حتي ابلهانه ترين لبخندامو...
من آهو نبودم كه بخوام صيد پلنگ بشم ولي گوشم نداشتم كه ازخر بازيام باور كنه خرم...نخواستم باهاش بازي كنم ولي ساده ترين سادگي ها هم بينمون جا موند منم شايد برا همين بود كه حسابمو عوض كردم و فقط شد جناب دوست ...
بجوييد در من کسي مرده است
که بوي تعفن مرا برده است
کسي باغبان را ربود و گريخت
و باغ گل سرخ افسرده است
از اين جا پرستو گذر هم نکرد
گمانم که از ما دل‌آزرده است
مکن تکيه بر طرح لبخند من

كاش منم مي تونستم تو يه خط همه حرفامو بنويسم عين زمان گفتن...
كاش منم مي تونستم اين وبلاگاي فيلتر شده رو باز كنم ببينم چي توشه آخه كه فيلتر شده يا عين مال مژيه بعد چن وقت خود به خود باز مي شه...
نظرمو سورئالیست جلب كرده"بعضي عشقا مثل آدمن تنها خاصيتش اينه كه اولين
بعضي عشقا مثل نوحن فقط براي نجات از طوفان مي آن سراغت
بعضي عشقا مثل ابراهيمن توش بايد همه چيزتو قرباني كني
بعضي ها هم مثل مسيح آخرش به صليب مي كشنت...."
امروز دارم برا بار آخر مي رم ديدن كسي كه يه روز 8 صبح وقتي بهم زنگ زد مسخرش كردم حالا امروز اون منو مسخره مي كنه!!...دنيا چقد كوچيكه

يكي نيست به من بگه آخه دختر مگه آدم همه چيو مي خوره اونم چي!!!...
دلم برا يه حرف زدن درست حسابي دوباره مثل قديما تنگ شده همش گرفتاره همش كار دارم ...
باقالي ها كاش راحتم مي ذاشتن هر كدومو مي خوابونم اون يكي سر بلند مي كنه ...شيطونه مي گه بزن به دل كوه و برو جايي كه هيچ كس پيدات نكنه بعد آدما راه بيافتن دنبالت بگردن شايد تونستي حس كني تو هم هستي و ديده مي شي!!!شيطونه غلط مي كنه با اين نقشه هاش...بشين سرجات زندگيتو بكن فقطم برا خودت نه با تنظيمات باقالي ها ...
اونجا رو كه دست كوبوندم روش گفتم اينجا بعد گفت روش يا توش ...اونجا رو خيلي دوست دارم ولي ديگه نبايد بيشتر از اين دوسش داشته باشم ...و اينجاست كه كم آوردن و تو جاده موندن خودمو مي اندازم گردن دنيا و نامرد بودن و بي رحم بودن دنيا بيچاره دنيا...