اون دختره بود كه گفتم شيرازيه و كفر منو در مي آره؟نمي دونم چرا چسبيديم به هم!.اين جورياست ديگه...
نمي دونم اين شيرازيا تو شهرشون،وسط خيابون از اين نرده ها ندارن؟ما كه همه شهرمون حصار كشي شده تا شايد قوانين زعايت بشه،بعد اين خانوم تا اين نرده ها رو مي بينه ،مي پرسه حالا چه جوري بريم اون ور؟و من دو ساعت توضيح مي دم كه تا فلان جا بايد بريم اون جا پل هست،يا مسير خط كشي هست ،باز همچين با غصه مي گه حالا چه جوري بريم اون ور.بعد اينكه من كلي بهش مي گم مسير عبوري از كجاست و اينا ،بعد يهو مي بينم زد وسط درختا و اون راههاي باريكي كه بين نرده ها جا مونده،سرشو مي اندازه پايين و مي ره...برا خودش موجوديه.
اندرون كلاس هم كه امروز يه عكس از برجهاي دوقلو تو كتابمون بود،بعد 40دقيقه بحث حادثه 20سپتامبر بود و اينكه بالاخره زير سر كي بود و چي بود!!!جاي همتون خالي.
جلسه پيش كلاسمونم كه من يه سوتي دادم اساسي،نوشته بود ميس اي احمد ايز...؟منم جاي خالي رو با ديس ايز ا من پر كردم،بعد خانوم معلممون چشاش گرد شد و پرسيد چرا مرد؟منم با اعتماد به نفس بالاي 100برگشتم دليل بيارم،گفتم چون نوشته احمد،خوب احمد اسم مرده ديگه!بعد اون موقع كه اين خانوم داشت ميس و مسترو برا ما توضيح مي داد،من گفتم اينا چيه آخه،به خدا ما اينا رو بلديم،هيچي ديگه فهميد چه قدر بلدم.حالا ديگه روم نمي شه بهش غر بزنم و بگم كلاس منو عوض كنه.همون هلو هاو آريو رو بايد بخونمو بزنم تو سر خودم.
هر آدم شاغلي كه مي بينم دلم مي خواد خفش كنم،چرا من كار ندارم؟اين چه دنياييه؟شما چه جوري كار يافتين؟